Convivir cun enfermo de alzhéimer

afaga alzheimer convivir enfermo alzheimer

Na vida hai moitos acontecementos que trastornan toda a nosa existencia futura. Un deles e que ninguén espera, é que che comuniquen que unha persoa próxima e significativa para ti ten alzhéimer, unha demencia.

Enfermidade org√°nica, dexenerativa e progresiva que afecta √°s capacidades intelectuais superiores (memoria, razoamento, linguaxe…) e que fai que o enfermo pase a depender, progresivamente, dos demais para o desenvolvemento das s√ļas actividades da vida diaria.

Convivir cun enfermo de alzhéimer

 

Na vida hai moitos acontecementos que trastocan toda a nosa existencia futura. Un deles, que ninguén espera, é que te comuniquen que unha persoa cercana e significativa para ti ten Alzheimer, unha demencia.

Enfermidade org√°nica, degenerativa e progresiva que afecta √°s capacidades intelectuais superiores (memoria, razoamento, linguaxe,…) e que fai que o enfermo pase a depender, progresivamente, dos demais para o desenvolvemento das s√ļas actividades da vida diaria.

Dende ese momento suceden un marem√°gn de sentimentos (incerteza, medo, negaci√≥n, etc√©tera). D√ļbidas e situaci√≥ns que, se non se enfrontan e asumen como producidas pola enfermidade, poden desestabilizar perpetuamente o sistema familiar, a vida do coidador principal, e provocar o chamado “s√≠ndrome do coidador” (desgaste f√≠sico e ps√≠quico).

Cando nos facemos cargo do coidado do noso enfermo, non nos paramos a pensar nos cambios a curto, medio e longo prazo que se van producir na nosa vida e no noso contorno.

Os cambios que pode comportar son:

‚ÄĘ Cambios nas relaci√≥ns familiares (asumir novas tarefas, conflitos,…)

‚ÄĘ Cambios no traballo e na situaci√≥n econ√≥mica (absentismo, abandono, aumento dos gastos,…)

‚ÄĘ Cambios no tempo de lecer (diminuci√≥n do tempo dedicado ao lecer, √° familia, aos amigos,… A UN MESMO)

‚ÄĘ Cambios na sa√ļde (fadiga, alteraci√≥ns do sono,…)

‚ÄĘ Cambios no estado de √°nimo (medo, culpabilidade, preocupaci√≥n, tristeza, ansiedade,…)

Hai familias que, ante unha situaci√≥n problem√°tica, como pode ser a enfermidade dun ser querido, √ļnese, pero tam√©n pode acontecer que se rompa a unidade familiar. Na enfermidade de Alzheimer, o enfermo necesita supervisi√≥n (nun primeiro momento) e posteriormente vai necesitando axuda as 24 horas do d√≠a. Por iso, hai que prepararse, unirse, traballar en equipo toda a familia para que o enfermo e toda a familia, sobre todo o coidador principal, te√Īan calidade de vida e non te√Īan que abandonar ou, polo menos, sexan poucos os cambios nos seus proxectos de vida.

Cando se asume o papel do coidador principal, por imposici√≥n ou por elecci√≥n, non se sabe a maior parte das veces (nin na teor√≠a) o que lle vai suceder a ese ser querido que padece unha demencia; porque non se co√Īece realmente a enfermidade, porque cada persoa √© individual, e o enfermo √© unha persoa, porque a evoluci√≥n √© variable, e a sintomatolox√≠a manifestase de maneira diferente en cada un deles.

Hai que ser consciente de que, para que o coidado do enfermo en calquera das s√ļas fases sexa eficaz, o coidador principal ten que manifestar unha boa sa√ļde f√≠sica e mental, previndo o anteriormente citado “s√≠ndrome do coidador”.

Para iso, é moi importante a información e formación en todos os aspectos que repercuten esta enfermidade, así como pedir axuda cando se necesita, apoio psicolóxico, social e familiar para o coidado do enfermo, para que el poida descansar e tamén realizar actividades fóra do entorno da enfermidade.

Hai que aprender a coidarse, d√°ndose conta de que √© necesario dedicarse tempo a un mesmo, de que hai que po√Īer l√≠mites ao coidado, pensando no futuro. E, como non, coidar da propia sa√ļde, facendo exercicio f√≠sico ou algunha actividade relaxante, aprendendo a relaxarse para evitar ou minimizar as reacci√≥ns catastr√≥ficas ante momentos cr√≠ticos.

E, sobre todo, aprender a pedir axuda, tanto √° familia e amigos (que participen no coidado do enfermo ou no apoio emocional ao coidador), como √°s instituci√≥ns p√ļblicas e organizaci√≥ns e asociaci√≥ns de familiares de enfermos de Alzheimer; onde se ofrece informaci√≥n, asesoramento e apoio aos coidadores, e onde se pode participar en algo tan interesante e beneficioso para o coidador como os Grupos de Axuda Mutua, onde nun espazo √≠ntimo e confidencial comparten con outros coidadores de enfermos de Alzheimer experiencias persoais, sentimentos, e √© un espazo de aprendizaxe e desafogo emocional.

Non hai que sentirse culpable por deixar un baleiro, un tempo no coidado do noso ser querido e dedicarse a un mesmo e aos demais membros da familia; o coidado ser√° con moito m√°is cari√Īo e sosiego, prevendo os momentos de nerviosismo e fatalismo; que repercuten directamente na calidade de vida do enfermo, do coidador e da familia.

Primordial para facer fronte ao noso inimigo (o Alzheimer) é saber de quen se trata. Por iso desde aquí queremos ofrecervos a información básica para saber que lle pasa ao voso ser querido, comprendelo e tratar de levalo o mellor posible, con moito amor, dignidade e naturalidade.

 

Maximina Rodríguez Fernández

Psicóloga e Experta en Psicoxeriatría

Deixar un comentario

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

Scroll ao inicio