Relato ganador galego

Hoxe comín papas de millo outra vez. Díxenlle ó meu Paulino que xa estaba cansa de comer sempre o mesmo. Lembrei a nosa viaxe logo da nosa voda á Illa da Toxa na que por primeira vez comín un boi.’ […]

Ultimamente o meu Paulino parece un tanto distante, non fala gran cousa. Ás veces achégase a min, dime unhas palabras na orella e faime rir. Pero non sei, nótoo ben raro. Moitas veces marcha cedo pola mañá e non o volvo ver ata o día seguinte,…’

A qué sabe o mar? A que sabe os recordos? A qué sabe o agarimo?,… Un relato chéo de sentimentos, lembranzas, nostlaxia,… Unha ledicia!

Escrito por: Raúl Manuel Pérez Álvarez (Vigo)

Ler Comer o Mar

One thought on “‘Comer o mar’”

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

90 − 80 =