Sabemos que o alzh茅imer provoca que vexamos como se esfuman moitas cousas 谩s que estabamos afeitos antes de que aparecese nas nosas vidas […]
Rompen so帽os, proxectos…, pero tam茅n se ga帽a experiencia, atesourar emoci贸ns positivas que quizais estaban escondidas ou non lle dabamos importancia.
脡 unha balanza de perdas e ganancias, e cada un ter谩 ao acabar o seu labor de coidador o resultado da s煤a propia balanza.
Le o artigo:
A balanza do alzh茅imer
聽
Sabemos que o Alzheimer provoca que vexamos como esvaen moitas cousas 谩s que est谩bamos acostumados antes de que aparecera nas nosas vidas; tanto aos nosos seres queridos, que o padecen directamente, como aos familiares que estamos d铆a a d铆a ao seu lado.
Rompen-se so帽os, proxectos…, pero tam茅n se ga帽a experiencia, atesouran emoci贸ns positivas que quizais estaban agochadas ou 谩s que non lles d谩bamos importancia, se…
脡 unha balanza de perdas e ganancias, e cada un ter谩 ao rematar a s煤a labor de coidador o resultado da s煤a propia balanza. Depender谩 de todo o que nos foi acontecendo no cami帽o do Alzheimer e de como xestionamos e asumimos a enfermidade, os nosos sentimentos e os do noso ser querido.
Dende que ese nome apareceu nas nosas vidas, vimos como o noso familiar deixa de ser, pouco a pouco, aquela persoa que co帽eciamos, co bo e co malo; tivemos que adaptarnos a como 茅 agora e como vai sendo cada d铆a; porque cada d铆a pode ser diferente.
Non afogarnos co futuro ser谩 positivo para que podamos vivir cada d铆a como o primeiro, porque se non o tempo pasar谩 e viviremos todos os minutos da nosa vida con moita angustia, en moitas ocasi贸ns, injustificada.
O noso enfermo perde habilidades e capacidades que promocionan a s煤a identidade persoal e social, e a n贸s toca comezar un proceso de loito anticipado porque hai que enfrontarse a determinadas perdas ao longo da enfermidade (perda da comunicaci贸n, roles, capacidade de decisi贸n…).
Modifican-se os papeis que cada un ti帽amos na familia; se son c贸nxuxe, te帽o que sumar 谩s mi帽as responsabilidades as que cubr铆a el antes da enfermidade; se son fillo, te帽o que ir pouco a pouco sendo o “pai do meu pai”, e as铆 pasa con todas as relaci贸ns familiares e de amizade que ti帽a a persoa enferma.
Por iso, se nos metemos no “papel” que temos a partir de agora, podemos desfrutar de momentos moi agradables e divertidos co noso familiar, nos que deixaremos que eles se manifesten como son e sintan agora. Seamos c贸mplices, non xu铆ces do que lles est谩 a pasar.
Alg煤ns o aceptar谩n, a outros lles custar谩 e outros iranse, non estar谩n ao car贸n do enfermo como quix茅ramos; pero iso non debe frustrarnos nin decepcionarnos. O importante 茅 que quen se quede o faga con ga帽as, porque cansarase, descansar谩, chorar谩, rir谩…
Porque, ademais do que vai cambiando, temos que traballar personalmente (as nosas emoci贸ns, os nosos valores, xestionar o noso tempo, comunicarnos, buscar informaci贸n…) e temos que estar con EL.
As persoas con demencia ens铆nanos que algo tan simple como o cari帽o (un mimo, un abrazo, un sorriso…) 茅 o m谩is importante e b谩sico que o ser humano necesita, e que 谩s veces ao longo da vida esquecemos.
Por iso, para un momento a reflexionar e f谩ite esta pregunta:
驴C脫MO VAI A T脷A BALANZA?
聽
Maxi Rodr铆guez
Psic贸loga de AFAGA
